Archive for Czerwiec, 2008

Pogoda się nieco zepsuła – częste deszcze, choć słońce próbuje się przebić.

W pracy – sezon się chyba już zaczyna, a to za sprawą firmy Sand, która zażyczyła sobie zmienić nalepki na 24 tysiącach sztukach bielizny… jedyna różnica na nalepkach to delikatna zmiana nazwy np z traditional brief na traditional. Na moje, faceci raczej nie przyglądają się nalepkom dlużej niż pare sekund i raczej po to, by spojrzeć na rozmiar a nie analizować nazwę – ale nasz klient, nasz pan Na poczet nowego sezonu zakupiłam sobie nowe butki z amortyzacją – a Stadium moim nowym ulubionym sklepem nie dość, że promocja to jeszcze dostało mi się zegarek. Całkiem zgrabny i się przyda, bo myślałam nawet o zakupie. Lubię takie zbiegi okoliczności.

Wykończeniówka domu w Brørup się nieco ciągnie. Po części brak czasu, po części kasa – no i ten metraż… a rachunki nadchodzą… utrzymanie tego domu to naprawdę tysiące… zapadł pomysł, jak dom może zarabiać – klub dla swingers’ów temat może rozwinę, jak przyjedziemy z wakacji.

A właśnie wakacje – jeszcze tydzień – i ruszamy w drogę. Najpierw Polska: odwiedziny, badania, parę spraw do załatwienia i po tygodniu w kraju ojczystym ruszamy do Poznania na samolot. Do Grecji, na półwysep Chalkidiki “przypominający wielki trójząb boga mórz Neptuna”   już powoli zaczynam odliczać… Marcin ma ambitny plan rzucenia palenia – plasterki, gumy do żucia + ciepło + zwiedzanie – ta kombinacja ma pomóc. Zobaczymy jak to będzie w praktyce. Chcemy zobaczyć koniecznie Ateny i Meteory

Z Janką byliśmy w Hamburgu na Fischmarkt. Zwlekliśmy się o 3.30 z łóżka, godzina później w samochodzie i około 7.oo byliśmy na miejscu. Rynek odbywa się w kążdą niedzielę. Otwarty od 5.oo w lato i od 7.oo w zimę, trwa do 10.oo. Owoce, wrzywa, ryby, mięso, kwiaty, biżuteria, ciuchy, pamiątki itp… ciągnie się ciągnie wzdłuż portowego nadbrzeża. Im bliżej do 10.oo, tym ceny niższe. Gdzieś w połowie ciągu straganów stoi spory budynek, gdzie można przysiąść, zjeść, wypić, gdzie gra jakiś zespół i gdzie można potańczyć. Pączki są o wiele lepsze w Polsce (w Danii w ogóle nie ma).

Wsiedliśmy jeszcze na łódeczkę i przez jakieś 1,5 h oglądaliśmy dawną magazynową dzielnicę oraz port. Port w Hamburgu to bodajże drugi co do wielkości port w Europie  i jeden z ważniejszych naświecie. Pan ze statku rzucała tonażami i możliwościami przeładunkowymi poszczególnych mijanych statków, ale obawiam się, że musiałabym odświerzyć mój niemiecki to znaczy nauczyć się go od nowa, haha ha ha.

Na koniec byliśmy jeszcze w dzielnicy Reeperbahn i St. Pauli – taki bieg przez główną ulicę… Niestety bateria padła mi już wtedy – a bardzo żałuje, bo to malownicza i specyficzna część miasta była   Przy okazji wpadliśmy na… Robina od Żabci. Wracał od kolegi do rodziców. Chyba był rówie zaskoczony co my  tym spotkaniem Akurat znaleźliśmy się o tym samym czasie i w tym samym miejscu – w kilku milionowym mieście w Niemczech

 Patrz Galeria –>

Moje krople do oczu na alergię są takie sobie. Na szczęście:
- drzewa przestały pylić,
- padało.

A więc nie płacze już rzewnymi łzami.

Przyjazd Ilony, Michała i Magdy nieco się opóźnił. Dokładnie o dwadzieścia cztery godziny. Kierowca zapomniał podjechać na przystanek koło Dworca Miasto. Oprócz nich, jeszcze jedna osoba poszła z  powrotem do domu. Interwencja następnego dnia poskutkowała.  Przyjechali. Dobrze, że kierowca nie zapomniał przyjść do pracy.
Przyjechali w upały. Pod sam ich koniec, kiedy nasze poddasze zdążyło się solidnie nagrzać.
Przyjazd jeden dzień później omal nie skończył się nie załatwieniem sprawy przez Magdę. Ale koniec końców,  kontrakt podpisany i otrzymany (Madzia ma już za sobą założenie pierwszych spodni na wieszak w Steam Line, podobnie jak pierwszą wywrotkę vogn’a na zakręcie ) , dokumenty złożone (i tu oklaski dla Marcina).

Dowiedzieliśmy się, że z dniem 1 maja przepisy się nieco zmieniły. Jeśli obywatel nowych krajów członkowskich UE (Bułgaria, Łotwa, Estonia, Litwa, Polska, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Czechy i Węgry) chce się zatrudnić u pracodawcy, który jest członkiem któregoś ze związków zawodowych – nie idzie już do Urzędu Emigracyjnego / Policji  ale do czegoś, co nazywa się Statsforvaltningerne i tam składa osobiście podanie. Tam też trzeba się zgłosić po roku, po przedłużenie pozwolenia – to np mój przypadek. Dowiedziałam się o tym od Urzędu Emigracyjnego, po tym jak złożyłam do nich podanie jakieś trzy tygodnie temu… a czas leci… jestem umówiona na wtorek w Ribe.

Trzeba było oprowadzić koło zamku – a że dawno nie byłyśmy tam z Iloną, więc nawet się zwlokłyśmy Przyjazd Madzi pod znakiem serów wszelakich, z naciskiem na Brie. Nie spodziewałam się, że tak szybko zawitamy znów do Geografisk Have – ale akurat był tam targ – więc nie było innej rady… ja z Marcinem wróciliśmy z dwoma owadożernymi roślinami (Sarracenia alata i Dionea muscipula). Jeszcze stoją – dostają ogromne ilości wody, więc może moja trzecia w życiu rosiczka utrzyma się przy życiu. Nie ma też Fufy, która mogłaby się zajadać witaminkami z tej roślinki…

Patrz Galeria –>

Lejrskov opróżnione. Pojawiła się wywieszka ‘Na sprzedanie / til salg’. Puste ściany i ostatnie wykopywanie roślin z ogródka. A ceny domów ostatnio spadły. A jeszcze do tego, temu domu przydałby się porządny remont.
Przy okazji, wszystkim dostało się pare mebli

Ciemno się robi około 23.00. Łunę od słońca widać jeszcze pół godziny później. Wciąż dla mnie to na swój sposób fascynujące.

Nadeszły w końcu naprawdę ciepłe dni… zebraliśmy się i pojechaliśmy nad Morze Północne – a dokładnie rzecz biorąc na wyspę Rømø. Standardowo zbłądziliśmy w okolicach Ribe – zawsze na tamtejszym rondzie z uporem maniaka skręcamy na północ, choć powinniśmy dokładnie odwrotnie. Tym razem zaopatrzeni w mapę, którą kupiliśmy parę miesięcy wcześniej przy próbie dojechania na Rømø    zawróciliśmy już po paru minutach.

Rømø – popularne miejsc plażowania, gdzie możesz się rozłożyć obok połowy Schleswig’u i gdzie możesz do woli ćwiczyć niemiecki    Niemcy uwielbiają tu przyjeżdżać, bo wjazd bezpłatny, przyjemne miejsce, można zabrać psa, pobiegać topless, rozbić namiot i takie tam. Nad piaskami powiewają latawce. Najszersza plaża jaką widziałam i na którą możesz wjechać samochodem. Istnieją jednak haczyki:

• Morze się oddala i przybliża w tempie dość szybkim. Jeśli jest odpływ to pół biedy. Najwyżej masz później dalej do morza. Znacznie gorzej, jeśli zaparkowałeś przy linii morza i poszedłeś na długi spacer – ryzykujesz  podlanie samochodziku
• Nie wszędzie piasek jest ubity – możesz się łatwo zakopać

Mając obraz przypływu zeszłego roku, zostawiliśmy samochód w połowie plaży. Po drodze jednak udało nam się zaboksować kołami. Usłużny pan w pick up’iejuż kierował się w naszą stronę (za to przyjemność płaci się podobno około 800 kr / 400 zł  :O ) ale wystarczyło, że ja i Ilona wyszłyśmy ze samochodu a Marcin włączył wsteczny i było po sprawie. Rozłożyliśmy się w drugiej linii wylegujących się – zaraz za przeoraną kołami linią, idąc tropem mojej logiki, że kierowcy widząc takie bruzdy, powinni omijać takie miejsca… moja logika błądzi czasami i tak było w tym przypadku. Mieliśmy niepowtarzalny widok na zakopujące się samochody… i podjeżdżające pick up’y wypisujące rachuneczek. Jedno co nas uderzyło, że kiedy Niemcy się zakopali, wszyscy obserwowali a kiedy Duńczycy – młode Duny rzuciły się na pomoc… na koniec dnia postanowaliśmy spełnić dobry uczynek i pomogliśmy wypchnąć samochód -człowiek tak się lepiej czuje

Na Rømø pod palcami do dyspozycji milusi drobny piaseczek, jednak trzeba uważać na liczne muszelki, które potrafią się wbić w stópkę. Brodząc trzeba zaś uważać na meduzy i kraby. Takie życie. Można też daleko zapuścić się w morze brodząc. Duńczycy jedna ostrzegają, bo Morze Północne jest podobno zdradliwe i niejeden Niemiec skończył tragicznie.

Woda przy brzegu była mocno nagrzana. Spędziliśmy troszkę czasu brodząc i szukając co ciekawszych skabów Wypróbowaliśmy głośniczki do Stone’a – działają Krem z filtrem, który kupiłam zadziałal na tyle dobrze, że jedynym fragmentem, który opaliliśmy, były moje pleccy – po prostu nie były posmarowane…

Poobserwowaliśmy także Polaków, którzy zajechali takim mesiem, że ho ho… zawsze mnie bawi, jak niektórzy ‘chronia’ swoje dzieci. Skoro przyjechali juz nad morze – to trzeba było wziąść ten krem z filtrem 50 albo specjalne ubranka dla dzieci na plażę – a nie chowac się z dzieciakiem w samochodzie… Mają mesia to i na parasol przeciwsłoneczny powinno starczyć… eh… szkoda słów…

Nasępnego dnia pojechaliśmy już nad Morze Bałtyckie – konkretnie nad cieśninę Lillebælt / Mały Bełt. Próbowaliśmy najpierw dostać się na plaże w Kolding, ale nie znaleźliśmy miejsca parkingowego, więc pojechaliśmy za miasto. Tu plaża już wąziutka, żeby nie powiedzieć mikroskopijna, do tego pokryta wodorostami i nieco kamienista. Jakby nie było dość, zaczął wiać zimny wiatr, więc szybko się zwineliśmy

Ostatnio było troszkę przedłużonych weekendów, więć w czasie wolnym zrobiłam swoje pierwsze w życiu sushi – lepiej późno niż wcale. Z ogóreczkem i wędzonym łososiem, tak na spróbunek. Była też wersja dla Marcina – z brązowym ryżem.  Nawet można się tym najeść, o dziwo.

Jeszcze przed Ilony wyjazdem do Polski, zdąrzyłyśmy zahaczyć o Geografisk Have – ogród zoo-botaniczny w Kolding. Przyjemne, dość spore miejsce, gdzie można spędzić parę godzin, zrobić piknik. Jednak aby zobaczyć ogród w pełnej krasie, będziemy musiały się tu wybrać tak w drugej połowie czerwca. Taki ogród różany był jeszcze niemal łysy… Magnolie miały dopiero pąki. Dopisywały za to japońskie rododendrony.  Niestety popłakałam się. Popłakuje sobie zawsze od czasu do czasu ale w tym roku jest to nie do zniesienia. Muszę to w końcu przyznać – jestem alergikiem. Nie kicham, nie duszę się, tylko płaczę… Podobno w tym roku dolegliwości alergiczne są wzmożone, bo praktycznie nie padało w Danii przez cały maj. Pyłki nie zostały spłukane. Obiecuje sobie kupić medykament ale jakoś do apteki dojść nie mogę…

Patrz Galeria